Wonderen van God na verdrinking peuter JoŽl

Foto
Naam:Corina
Email:opvragen
Plaats:
Geplaatst op:24-10-2010, 10886 x bekeken, 210 stemmen
Categorie:Wonderen
Waardering:Waardering

Wonderen van God na verdrinking peuter JoŽl

Getuigenis van moeder Corina:

Op dinsdag 27 juli 2010 om ca. 17:30 uur is onze zoon JoŽl van 2 jaar in de sloot achter ons woonhuis in Wijngaarden terecht gekomen. Hij heeft waarschijnlijk tussen de 5 en 15 minuten in het water gelegen, voordat zijn broer Timo (5 jaar) hem zag liggen. JoŽl had op dat moment een vestje aan met felgekleurde strepen, waardoor hij snel opviel in het water. Dit vestje heeft hij anders nooit aan. Dat ik JoŽl juist toen dit opvallende vestje aangetrokken had, zie ik achteraf als leiding van God. Timo waarschuwde meteen zijn vader. Bram heeft JoŽl voor dood uit het water gehaald en naar huis gedragen. Ik was in huis bezig en ik hoorde opeens mijn man roepen. Aan zijn stem hoorde ik dat er iets ergs aan de hand was. Ik rende op mijn sokken naar buiten. Daar kwam Bram aangerend met JoŽl in zijn armen. Meteen ben ik gaan reanimeren en Bram heeft 112 gebeld. Op zich ervaarde ik toen al Gods hulp en ondersteuning, want ondanks de paniek kon ik toch nog reanimeren. JoŽl was helemaal slap, koud en blauw. Hij vertoonde geen enkel teken van leven, ook niet tijdens het reanimeren. Ondertussen waren we constant voor hem aan het bidden. We waren radeloos, want we dachten echt dat we JoŽl verloren hadden. Omdat God dit tegen ons zei, hebben we de handen op zijn voorhoofd gelegd en leven over hem uitgesproken in de naam van Jezus. Hierna sloeg het reanimeren aan en begon hij zelf adem te halen en zachtjes te kreunen! Het was op zich al een groot wonder van God dat JoŽl weer tot leven gekomen was, maar ik was toen wel bezorgd dat JoŽl een hersenbeschadiging zou hebben. We baden daarom steeds of God ervoor wilde zorgen dat JoŽl geen hersenbeschadiging er aan over zou houden.

Kort daarna arriveerden de ambulance teams en de politie. Ook de traumahelikopter was opgeroepen, maar deze wist niet waar hij zijn moest en was per abuis verderop in Wijngaarden geland. Een aantal politieagenten hebben de arts van de traumahelikopter opgehaald en naar ons toe gebracht.

De arts van de traumahelikopter heeft JoŽl thuis onderzocht, een eerste behandeling gegeven, een infuus aangebracht en zuurstof toegediend. JoŽl ademde toen wel, maar verder reageerde hij nog nergens op. Het ambulancepersoneel zei dat dit kwam omdat zijn hersenen zonder zuurstof zijn geweest. Terwijl de arts en het ambulancepersoneel bezig waren om JoŽl te stabiliseren, heb ik enkele mensen uit de gemeente waarvan wij lid zijn, gebeld om gebed te vragen voor JoŽl. Zij hadden daarna o.a. alle overige gemeenteleden gebeld en zij hadden het gebedsverzoek weer doorgegeven aan andere christenen. Zo waren er in korte tijd heel veel mensen voor JoŽl aan het bidden. Toen JoŽl stabiel genoeg was, is hij naar het Erasmus/ Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam gebracht.

Bij de spoedeisende hulp werd JoŽl langzaam opgewarmd omdat hij onderkoeld was en er werden longfoto's gemaakt. Ook werd er bloed afgenomen bij hem. JoŽl moest op de IC blijven ter observatie. Zijn hartslag, hartritme, saturatie, ademhaling en bloeddruk werden constant in de gaten gehouden. Men zei dat er bij dit soort gevallen complicaties kunnen optreden zoals een longontsteking of secundaire verdrinking (ARDS). Doordat de hersenen van JoŽl zonder zuurstof zijn geweest, bestond het risico dat hij een hersenbeschadiging had opgelopen. De saturatie (het zuurstofgehalte in het bloed ) was te laag. JoŽl kreeg daarvoor nog steeds zuurstof toegediend. Ook kreeg hij via een infuus vloeistof toegediend om zijn bloeddruk weer op peil te brengen. Zijn ademhaling was veel te snel en onregelmatig. Hij hoestte ook steeds, vanwege het slootwater dat nog in zijn longen zat.

's Nachts bleef Bram bij JoŽl en overdag bleef ik bij hem. De verpleegkundige zei tegen mij dat het geen zin had om bij hem te blijven voor in het geval hij wakker zou worden, omdat hij daarvoor te ziek en te moe was . Dezelfde avond om 21: 00 uur is JoŽl echter al steeds actiever geworden en hij begon weer te praten! Hij wist bijvoorbeeld gedetailleerd te vertellen hoe hij in de sloot gevallen was. Hij vertelde dat hij een balk in het water gegooid had. Die balk was zwaar en toen was hij er zelf ook in gevallen. Hij vertelde dat hij toen onder water ging en helemaal nat was, dat het donker was, dat hij geen adem kon halen en papa niet kon roepen, omdat zijn mondje vol water zat. Hij zei dat het heel eng was.

Halverwege de nacht begon hij een eigengemaakt lied te zingen. Aan het einde daarvan riep hij luidkeels drie keer "Halleluja!" door de IC. Ook had hij het steeds over het liedje van kerstfeest. Later ontdekten we dat hij het lied "Ere zij God" bedoelde. Dit vonden we wel heel bijzonder! Aan het einde van de nacht mocht het zuurstofmasker eraf en tegen de morgen was JoŽl stabiel genoeg en werd de meeste bewakingsapparatuur verwijderd.

De dag daarna stond JoŽl te springen in zijn bedje. Hij praatte volop, wilde alle slangetjes, snoertjes en het infuus lostrekken en hij wilde uit bed. De saturatie in zijn bloed was nog te laag en daarom moest hij nog aangesloten blijven op de monitor om de saturatie te meten. JoŽl mocht daarom nog niet uit bed. Wel mocht JoŽl van de IC naar de mediumcare. Omdat er in het Erasmusziekenhuis in Rotterdam op de MC geen plaats was, is JoŽl woensdagmiddag met de ambulance naar het Beatrixziekenhuis in Gorinchem gebracht. De saturatie was nog steeds niet maximaal (100), maar rond de 92. Daarom werd deze nog steeds bewaakt. Het viel op dat JoŽl heel alert was. Hij maakte grapjes en hij wist alles nog. Hieruit bleek dat hij waarschijnlijk geen hersenbeschadiging had opgelopen! Dit vonden ze in het ziekenhuis een wonder. Ook vonden ze in het ziekenhuis dat JoŽl wel heel veel kracht had om te herstellen! Wij zagen dit als een gebedsverhoring!

JoŽl in het ziekenhuis Nog een dag later (29 juli) was de saturatie in zijn bloed weer goed. 's Middags werd JoŽl uit het ziekenhuis ontslagen. Hij hoefde zelfs niet meer terug te komen voor controle! De kinderarts kon geen ruis meer horen bij zijn longen. Ze vond het wel wonderlijk dat JoŽl zo snel weer hersteld was, dat hij zelfs geen hersenbeschadiging er aan overgehouden had en dat hij ook geen longontsteking gekregen had, ondanks het vieze slootwater dat hij binnengekregen had. De kinderarts zei: "Hier moet wel een hogere macht de hand in hebben gehad". Wij hebben haar verteld dat wij wel weten wie die hogere macht is: onze liefdevolle Vader in de hemel ! JoŽl betekent: Jahweh is God of Jahweh is mijn God. God heeft nu in JoŽls leven heel duidelijk laten zien dat Hij de levende, almachtige God is, die ook nu nog wonderen doet!

Met JoŽl gaat het nog steeds heel goed ! Hij is weer heel levendig, bijdehand en reageert precies hetzelfde als voor het ongeval. Als je hem nu ziet, zou je bijna niet geloven dat hij helemaal slap, koud en blauw was, niet ademde en nergens op reageerde. Het is zo'n verschil! We kunnen er gewoon niet over uit. Het is alsof we JoŽl voor de tweede keer van God gekregen hebben. Zo voelt het ook echt. We kijken in verwondering naar hem, zoals je naar je pasgeboren kindje kijkt. We zien allerlei leuke, grappige, mooie dingetjes aan hem alsof we die voor de eerste keer zien. Het is zo apart om dit mee te maken. We beseffen dat het ook heel anders had kunnen zijn. JoŽl had ook dood kunnen zijn of in coma kunnen liggen. Hij had lichamelijk en/of verstandelijk gehandicapt kunnen zijn door een hersenbeschadiging. Gelukkig is niets van dat alles hem overkomen. Het is alsof er nooit iets gebeurd is.

God deed wonder op wonder; JoŽl is niet alleen weer tot leven gekomen, maar hij is ook nog eens heel snel hersteld en bovendien is er geen hersenbeschadiging ontstaan, hij heeft geen longontsteking en geen ARDS gekregen, en er zijn geen complicaties opgetreden! Hij is zelfs niet eens verkouden geworden, ondanks dat hij onderkoeld is geweest. We hebben bij JoŽl ook helemaal niets gemerkt van een trauma of angstige dromen, ondanks dat hij nog heel gedetailleerd weet wat er gebeurd is en de plek nog precies kan aanwijzen waar hij in het water viel . Ook dit is wonderlijk. Het hele gezin heeft overigens geen last van een trauma gehad. God doet geen half werk; het wonder is compleet! Aan God alle dank en eer !!

JoŽl bij de sloot

Ik hoop en bid dat dit getuigenis ook voor u/jou ter bemoediging is in uw/jouw persoonlijke situatie. In MatthŽus 19 vers 26 staat dat wat bij mensen onmogelijk is, wel mogelijk is bij God. Hij is machtig om meer te doen dan wij kunnen bidden of denken (Efeze 3 vers 20) !

Gods zegen toegewenst!

Reacties [7] Waardering: